De betekenis van het woord Bhavaya verandert afhankelijk van zijn context:

​​

• In bhakti-tradities is bhava de innerlijke houding of emotionele stemming (bv. liefdevolle toewijding, overgave, mededogen). Bhavāya kan daarom betekenen: “voor die devotionele stemming”, of “aan Degene die die stemming wekt”.
   

Gezien de context van Shiva als allerhoogste, Schepper van alles wat bestaat, lijkt het in deze mantra een toewijding te zijn aan dat wat vanuit het fundamentele is en zal gebeuren. Een soort lofbetuiging voor shiva die ons het bestaan schenkt. Een offer of overgave voor Shiva, die ons helpt om dingen helemaal te doorvoelen & om ze dan ook weer los te laten.

​

Kan jij volledig Ja zeggen tegen elke emotie die je ervaart? Mag ze stromen, vloeien, bewegen in jou? of hou je ze vast en verborgen? Of schiet je in gedachten als er zich een emotie aandient?
En kan jij ook volledig Ja zeggen wanneer je die emotie doorvoelt hebt, om ze elke keer ook weer te lossen?
En jezelf er niet aan vast te klampen? 

Zie je het verschil tussen:
'ik ben verdrietig'
'ik voel me verdrietig'

In het eerste geval identificeer je je met je verdriet
In het tweede geval ervaar je je verdriet

​

Er zijn zelfs talen waar men zegt: 'verdriet reist door me heen'
Als een energie die zich door je heen wil bewegen

 

We houden meestal vast aan emoties, doordat we ze niet durven toelaten, daardoor blijft een emotie vast zitten in ons lichaam, worden het fysieke klachten en houden we er dus ook letterlijk aan vast. Na verloop van tijd wordt dat een staat van zijn, en dan wordt het een karakter trek.

 

Welke emotie hou jij vast binnenin je?
Welke emotie wil doorheen jou bewegen, maar vindt geen ruimte om te bewegen?

Kan je zien dat jouw ziel hier op aard komt om al die ervaringen op te doen van die emoties, en om zich dan telkens te herinneren dat het niet die emoties is, maar een hoog bewustzijn, een bron van liefde die al die emoties kan dragen en verwelkomen & ook weer lossen... En je zou kunnen denken, emoties voelen is dus weg gaan van die bron, maar het omgekeerd is waar. Het is in het doorvoelen en weer lossen van de emoties dat je terug kan thuiskomen in de bron. 

 

Sat Nam,
Dat je een zachte dag mag hebben...
De ochtend is alvast prachtig prachtig schoon!
 

​​​​